ت
± تاس /tăs/: 1. ظرف؛ کاسه. 2. کچل؛ بیموی
± تاوپلچ /tăw-p‚leč/: پیچ و تاب
± تخبل /tax-bel/: پشت بیل
± تخته مشک /taxt‚-mašk/: صندوق
± تخچه /taxča/: {طخچه /taxča/}: مرغ
± ترقزداین /t,rqaz dăyan/: پرتاب کردن
± تریخ /t‚rix/: راست ایستاده
± ترونجیه /t‚runjiya/: پژمرده است
± تریزنا /t‚rizna/: بوی نم ناشی از ادرار
± تریسکنده /t‚ris-konda/: لجباز
± تسمه /tasma/: کمربند؛ تسمه
± تکّه /takka/: گوسفند یا بز نر
± تل /tal/: همتا؛ همانند؛ یار
± تلتلی /t‚lt‚li/: رفیقباز
± تلخ /tal‚x/:1. استخر؛ آبگیر 2. مزهی تلخ
± تلس هواس /t‚l‚s hawăs/: هوا و هوس
± تلشخ /t‚lšax/: ترشههای چوب؛ تکه های ریز چوب
± تلیسک /t‚lisk/: قسمتی از یک خوشهی انگور
± تمرّوج /t‚rruj/: تب نوبه
± تنقسی /t‚nqsi/: تنگدستی؛ نداری؛ زندگی در رنج و سختی
± تنگل اندوختن /t,ngal andoxtan/: {تنقل اندوختن /t,nqal andoxtan/}: جاخوش کردن
± تنوک /t‚nuk/: پهن؛ تنک
± توشله /tušla/: تیله؛ گوی کوچک
± تـوله /tŏla/: هل دادن
± تونگلو /tung‚lu/: {تنگلو /t‚ng‚lu/}: کوزهی کوچک
± تیار /tiyăr/: آماده؛ درست
± تیارخوار /tiyăr-xăr/: به کسی گفته میشود که در بدست آوردن نیازمندیهایش تلاش نمی کند و از دسترنج دیگران بهره می برد.
± تیچه /tayča/: یک لنگه خورجین
± تیکّل کیدن /tikkal kidan/: گشتن؛ جستجو کردن
± تیکُّ خوردن /tikko khordan/: شکّه شدن؛ فشار روانی شدید و ناگهانی وارد شدن یه کسی
± تینگ /ting/: چنگ؛ نوک
± تینگتز /ting-tez/: مترصد فرصت؛ تیز چنگ
± تهلوشی /taluši/: پولی که در عروسی گرفته می شود
± تلوکه /t‚luka/: باج گرفته
± توروه /tŏrwa/: توبره؛ کولهپشتی
± توقلی /toeqoli/:برهی دو سالهی گوسفند
±
