گ

 

·          گال /găl/: رتیل

·          گپ /gap/: سخن (گپ زین /gap ziyan/: سخن گفتن)

·          گدار /godăr/: معبر؛ تل خاک

·          گده /gada/: مزدور

·          گردی /gardi/: معتاد به هروئین

·          گُرگُر کیدن /gor gor kidan/: شعله کشیدن آتش؛ شعله‌ور شدن. (صدای سوختن و شعله کشیدن آتش)

·          گرّگر رُفتن /grr,g,r roftan/: {گرّه رُفتن /g,rra roftan/}: فرسوده  و کنده شدن لبه یا سطح چیزی

·          گرّگـ ـورکیدن /garr-o gŏr kidan/: بلوف زدن؛ بزرگ نشان دادن هر واقعیت یا کار

·          گرماست/g,rmăst/: غذای محلی (از امتزاج شیر و ماست بدست می آید)

·          گرموشت /grmušt/: ضربه‌ی سنگین مشت

·          گرونه /g,runa/: گلوله؛ هرچیز کروی

·          گری /g,rey/: گره

·          گزری /gozri/: نوعی گیاه (خوردنی است و با سبزیجات دیگر در کنار غذا و یا کوکوی آن (کوکی گزری /kuki gozri/= کوکوی گزری) را تناول می‌نمایند.)

·          گزک /gazak/: گزنده؛ جانوران ریز گزنده؛  فرد یا گروهی که تهدید کننده و خطررسان باشد

·          گزَـوک /g,zzŏk/: آنکه صدایی از ماتحت او برآید

·          گگه /qaqa/: برادر

·          گگیرت /gegirt/: گوگرد؛ کبریت

·          گلاو /g,lăw/: گلاب

·          گل‌گل کیدن /gal gal kidan/: {گل خوردن /gal xordan/}: غلطیدن

·          گلمبتی /g,lombaty/: گنبدی؛ بالا آمدگی روی بام

·          گله /gala/: مدفوع انسان

·          گلّی /g,lli/: {جلّی /j,lli/}: کوچک؛ خرد

·          گلّیین /g,lliyan/: غلطیدن

·          گلـ ـوره /glŏra/: گرد؛ خمیده؛ جمع و جور. (دماغ گلـ ـوره /d,măq glŏra/: بینی گرد و جمع و جور)

·          گلَوشُ /g,lawšo/: سرخک

·          گمار /gomăr/: نوبت چوپانی

·          گمبنه /gombana/: ضربه‌ی مشت

·          گمبه /gomba/: چاق

·          گندا /gonda/: تخم فاسد شده

·          گنده /g,nda/: گندیده؛ بسیار بد بوی

·          گو /qaw/: گودال؛ گود

·          گوده /gawda/: تهیگاه؛ پهلو (بدن)

·          گـ ـوربه بری /gŏrba b,ri/: کوتاه و بلند (ناموزون) پیراستن موی سر. (گـ ـوربه= گربه)

·          گـ ـورجه /gŏrja/: گوجه (میوه)

·          گومورغی /gumurqi/: توپ پارچه‌ای (بصورت دستی تهیه می‌شده است)

·          گورنه /gawrana/: ابزار چوبی که با آن گاو را می‌رانند

·          گوره /gawara/: گلّه‌ی گاو؛ گاواره

·          گـ ـوره /gŏra/: دروغ بزرگ؛ بلوف

·          گـ ـوستا /gŏstă/: ویار زنانه

·          گـ ـوسله /gŏsala/: گوساله

·          گـ ـوش‌برّه /gŏš b,rra/: نوعی قارچ (خوردنی)

·          گـ ـوشخزینک /gŏšxezinak/: نوعی سوسک

·          گـ ـوشاشه چر کیده /gŏšaša čor kida/: گوش ایستاده است

·          گـ ـوش ورخجو /qŏš vorxoju/: گوش به‌زنگ

·          گو شـ ـوله /gaw šŏla/: گودال لجن

·          گو گد ـول /gaw g,dŏl/: چاله و گودال

·          گول /gul/: گل

·          گولخن /gulxan/: گلخن؛ تون و آتش‌گاه حمام

·          گونه /guna/: رنگ

·          گـ ـوی‌ملّه /qŏym,lla/: نوعی بازی شبیه چوگان (در این بازی از یک توپ (گوی) و یک چوب دستی برای هدایت گوی استفاده می شود)

·          گیرا کیدن /giră kidan/: شعله‌ور کردن آتش

·          گیل /gil/: گل

·          گیلـ ـوک /gilŏk/: گل‌آلود

·          گیله /gila/: گله؛ شکوه